Pielgrzymkowa gwara

Słownik Gwary Pielgrzymkowej

Aniołku! - ulubiony zwrot Księdza Przewodnika, stanowiący na ogół wstęp do totalnego zbesztania pielgrzyma, który w gruncie rzeczy jest porządnym facetem (bez względu na płeć), co na końcu besztania stwierdza sam Przewodnik.

Asfaltówka - uczulenie na kurz i asfalt objawiające się zaczerwienieniem skóry i/lub wysypką - głównie na nogach. Przechodzi samorzutnie po powrocie w cywilizowane warunki. Na trasie doraźnie (głównie psychicznie) pomaga smarowanie Calamitum lotion. Najbardziej narażeni są ci, którzy próbują - wbrew regulaminowi - chodzić w szortach lub mini spódniczkach.

Bąbel - niespodziewana, niezasłużona (na ogół) narośl pokutna na kończynach dolnych, często (ku rozpaczy medyków) przekłuwana znaczkiem.

Baza - miejsce pobytu VIP-ów pielgrzymkowych.

Brat - każdy pielgrzym płci męskiej.

Kilometr - wartość zmienna, oscylująca wokół 1000 metrów (mierzona cyrklem lub w warunkach polowych - gumką).

Koedukacja - w odniesieniu do noclegów surowo wzbroniona.

Kwatermistrz - wie, gdzie kto nocuje, ale nikomu nie powie.

Lewa wolna - nie oznacza amnestii dla komunistów w ramach miłosierdzia chrześcijańskiego, a jedynie pozostawienie na lewej stronie drogi przejazdu dla samochodów (albo innych pojazdów).

Mycie - czynność polegająca na zobaczeniu zimnej wody.

Padalce - ci, którzy padli na trasie i nie chcą (lub nie mogą) iść dalej.

Pielgrzymka - 1. Jeden wielki odpoczynek przenoszony z miejsca na miejsce. 2. Każdy pielgrzym płci żeńskiej.

Plebania - miejsce, gdzie księża zdejmują sutanny.

Podciąganie ogona - zbieranie grupy do kupy.

Przeprośna górka - Magiczne miejsce amnezji pielgrzymkowej, czyli co złego to nie ja.

Przewodnik pielgrzymki - człowiek, który wie, co się dzieje na końcu pielgrzymki, będąc na jej czele; wie, co się dzieje na trasie, będąc na bazie; wie, jaka zupa będzie na obiad za trzy dni, a denerwuje się tylko drobiazgiem, czy pielgrzymka wejdzie o ósmej rano czy o dziesiątej trzydzieści na Jasną Górę; zwykle uzbrojony w głośnomówiącą tubę.

Sanepid - służba pielgrzymkowa, która zajmuje się zbieraniem śmieci, a nie nadzorem sanitarno-epidemiologicznym.

Sekretariat - funkcja przypisana do komputera - służba (jednoosobowa, niezależna), bez której Przewodnik Pielgrzymki zginąłby.

Siostra - każdy pielgrzym płci pięknej, czyli jak kto woli - pielgrzymka.

Tubowy - pielgrzym niosący tubę lub osoba odpowiedzialna za wyznaczanie osób do noszenia tub.

Tuptanie - podstawowy krok pielgrzyma przy wejściu na asfalt z piaszczystej, leśnej drogi.

Zakładamy skarpetki! - hasło oznajmujące, że za pięć minut kończy się odpoczynek.

Zdechlaki - ci, którym się wydaje, że dalej już iść nie mogą.

Znaczek - oznakowanie pielgrzyma służące do: - przekłuwania (wbrew zdrowemu rozsądkowi) bąbli; - Przyrząd nawigacyjny ułatwiający odnalezienie (po jego kolorze) swojej macierzystej grupy

To tylko niektóre określenia pielgrzymkowej gwary. Czekamy na wasze sugestie i propozycje pod adresem e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie obsługi.